In Memoriam: Piet van Bree

Op donderdag 12 april 2012 is Piet van Bree op een leeftijd van 63 jaar van ons heen gegaan. Piet heeft zich jaren lang ingezet voor de rijvereniging St. Martinus. Niemand had zo’n groot clubhart als Piet. Meer dan 30 jaar zat Piet in het bestuur van de vereniging waarvan het grootste gedeelte als voorzitter. Daarnaast gaf hij alle leden, van recreatieruiter tot de fanatieke wedstrijdruiters, op een geweldige manier en met een enorm enthousiasme ieder week les. Jong en oud, vele leden hebben van Piet nog beter in het zadel leren zitten. Piet stond voor alles en iedereen klaar. Hij haalden het beste in de leden naar boven en kon paardrij-angsten overwinnen. Had je angst om met je paard naar de bossen te gaan dan ging Piet wel met je mee. “Dat buitenrijden leren we zo, gewoon mee voorop dan gebeurt er niks” zei hij altijd.

Ook voor allerhande klussen kon je altijd bij Piet aankloppen. Het rijveld op de Hoenderstraat te Budel lag er dan ook altijd tiptop bij. Bij alle activiteiten van de rijverenigingen was Piet altijd aanwezig en droeg een flink steentje bij.

Piet was zelf ook een fanatiek ruiter. Na zijn vorige operatie moest hij het wat rustiger aan doen. Hierdoor besloot hij om het wedstrijdrijden achter zich te laten. Twee jaar geleden hebben we met de rijvereniging een viertal opgesteld. Piet heeft hier fanatiek aan deelgenomen. Het ging Piet en de andere leden zo goed af dat zij in 2010 zelfs op de Brabantse kampioenschappen mochten rijden. Piet genoot hier met volle teugen van.

Piet zette zich altijd voor de volle 200% in. Was het niet als hij zelf in het zadel zat dan was het wel als hij in of naast de bak stond. Ook als er iemand anders les stond te geven kon hij het niet laten om de leden af en toe te helpen. Als er progressie was te zien dan zag je zijn pretogen stralen.

Het buitenrijden was een fanatieke bezigheid van Piet, zeker sinds hij met de VUT was. De buitenritten konden niet lang genoeg zijn. Ging je met Piet mee dan stonden geregeld de blaren op je achterste. Piet had daar geen last van, die wilde altijd nog een extra rondje. De smokkelrally was een rit naar zijn hart. Hier deed hij dan ook ieder jaar aan mee en maakten andere warm zodat zij ook mee gingen, in de hoogtij dagen waren we met een groep van ruim 15 man. In het defilé van de rally kon je Piet niet missen, hij had altijd een mooie creaties aan die door Hennie met liefde in elkaar waren gezet. 

Piet stond nog volop in het leven. Helaas moeten we nu zijn warmte, tomeloze inzet en enthousiasme missen. Het zal nooit meer het zelfde zijn zonder Piet. Wij wensen de familie heel veel sterkte toe bij het verwerken van dit enorme verlies. 

Rijvereniging St. Martinus Budel